Βούτυρο Κερκύρας

Ως λίγο γηραιότερος (!!!) από την υπόλοιπη ομάδα, είμαι από τους τυχερούς που έχουν δοκιμάσει βούτυρο Κερκύρας. Το αυθεντικό βούτυρο Κερκύρας στο χάρτινο περίβλημα με το προστατευτικό χαρτονένιο κουτί.  Με την ελαφρά ξινούτσικη γεύση που έμοιαζε σαν άλειμμα τυριού ή γιαουρτιού με πλούσιο βουτυρένιο άρωμα. Πέρσι λοιπόν προσπάθησα να βρω λίγο από αυτό το ονομαστό ελληνικό προϊόν για να φτιάξω κουραμπιέδες και ως δια μαγείας…….όλα τα βούτυρα ήταν «τύπου» Κερκύρας και όχι  Κερκύρας. Γράφοντας λοιπόν το άρθρο για το βούτυρο, έψαξα να βρω τι ακριβώς έχει γίνει και δεν κυκλοφορεί το τίμιο βούτυρο που θυμάμαι από μικρός.

Τι είναι το βούτυρο Κερκύρας

Καταρχάς θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το βούτυρο Κερκύρας είναι ένα από τα πιο ονομαστά βούτυρα του Ελληνικού χώρου. Η παρασκευή του γινόταν από αγελαδινό γάλα και κρέμα χρησιμοποιώντας την κλασσική διαδικασία του χτυπήματος με μία διαφορά, το γάλα και η κρέμα πρώτα αφήνονταν να υποστούν μια ζύμωση. Από αυτή την ζύμωση προέρχεται και η ελαφρά ξινούτσικη γεύση την οποία έχει. Αυτό όμως το οποίο έκανε μοναδικό το βούτυρο αυτό όπως το σώμα και η επίγευση που άφηνε ήταν η διατροφή των αγελάδων της Κέρκυρας. Η χλωρίδα του νησιού, λόγο του υγρού και θερμού κλίματος αλλά και τον βροχοπτώσεων, έχει ποικιλία αρωματικών και λοιπών φυτών όπως το χαμομήλι, ζουμπούλια, άγριες ορχιδέες κλπ. Αυτή η τροφή είναι που έδινε αυτό το υπέροχο άρωμα το οποίο είχε το βούτυρο αυτό..


Γιατί πλέον “τύπου” Κερκύρας

Γιατί πολύ απλά το εργοστάσιο (!!!) το οποίο παρήγαγε το φημιστό αυτό βούτυρο έκλεισε το 1994.  Γιατί όμως τα βούτυρα που βλέπουμε αναγράφουν «τύπου» Κερκύρας και όχι απλά Κερκύρας θα ρωτήσει κάποιος. Και είναι πραγματικά μια πολύ καλή ερώτηση.

Αναλύοντας την διαδικασία παραγωγής του εν λόγω βουτύρου, θα καταλάβουμε ακριβώς τον λόγο για τον οποίο δεν είναι το ίδιο βούτυρο παρόλο που όλα τα εργοστάσια χρησιμοποιούν την διαδικασία ζύμωσης και χτυπήματος με τον ίδιο τρόπο. Η αγελαδίτσες λοιπόν της Κέρκυρας τρέφονταν με τα φυτά του συγκεκριμένου νησιού. Αυτό σημαίνει ότι τόσο το γάλα όσο και το κρέας τους έπαιρναν το άρωμα από όλα αυτά τα υπέροχα αρωματικά και βότανα. Η διατροφή λοιπόν των αγελάδων σε συνδυασμό με το μικροκλιμα της περιοχής που επέτρεπαν την ζύμωση του, έδιναν την γνωστή αυτή γεύση στο βούτυρο αυτό. Ουσιαστικά λοιπόν, πρόκειται για το πρώτο βούτυρο το οποίο είχε όλα τα στοιχεία ενός προϊόντος Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης αλλά ποτέ δεν εντάχθηκε ως ένα από αυτά. Παρόλο όμως που έχει διατηρηθεί η ίδια συνταγή, τα βούτυρα πλέον, λόγο των διαφορών που έχουν σε γευστικά χαρακτηριστικά δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως “Κερκύρας”

Είναι τα βούτυρα “τύπου” Κερκύρας το ίδιο προϊόν;

Προσωπική άποψη πως δεν έχει την ίδια υφή και γεύση. Αν και είναι ένα νόστιμο προϊόν με ιδιαίτερη γεύση σε σχέση με τα υπόλοιπα βούτυρα του εμπορίου, δεν έχει την ίδια γεύση με το προϊόν που εγώ θυμάμαι από παιδί. Πραγματικά όμως,  θα ήθελα να δω τα σχόλια όσων διαβάσουν αυτό το άρθρο για το αν βρίσκουν το «τύπου» Κερκύρας βούτυρο ίδιο με το παλιό αυτό μεστό και γεμάτο αρώματα βούτυρο.

Μυρτάκης Δ. Μιχάλης

Γεννήθηκα το 1980 στο Ηράκλειο Κρήτης. Αποφοιτώντας το 1997 από το λύκειο, έγινα δεκτός στη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων από όπου και αποφοίτησα από το τμήμα Μαγειρικής Τέχνης. Στην συνέχεια απέκτησα το BCs μου στην Διοίκηση Επιχειρήσεων.